Ὁ Ἀβραὰμ Εὐθυμιάδης γεννήθηκε στὴν Σελεύκεια τῆς Μ. Ἀσίας τὸ 1911 καὶ ἀπὸ τὸ 1923 ἐγκαταστάθηκε καὶ ζεῖ στὴν Θεσ/νίκη. Ἀπὸ ἡλικίας 6 ἐτῶν μαθήτευσε κοντὰ στὸν Πρωτοψάλτη Παντελὴ Ἐγγονόπουλο, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε μαθητὴς τοῦ Γ. Βιολάκη, καὶ στὴν συνέχεια κοντὰ στοὺς Κ. Πρίγγο (1926-27) καὶ Σωκράτη Παπαδόπουλο (1927-1931), συνεργαζόμενος δὲ χωρὶς διακοπὴ μὲ τὸν Κων. Πρίγγο.
Σπούδασε θεωρητικὰ στὸ Κρατικὸ Ὠδεῖο Θεσ/νίκης. Ὑπῆρξε ἄριστος μελοποιὸς καὶ συνθέτης καὶ ἐξέδωσε πολλὰ μουσικὰ βιβλία ὅπως: «Τὸ φωταγωγικὸν ᾄσμα» (1949), «Μαθήματα Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς» (1972) ἔργο ἄκρως σημαντικὸ καὶ σπουδαῖο, τὸ ὁποῖο ἡ Ἱερὰ Σύνοδος χαρακτήρισε «ὡς περισπούδαστον μουσικολογικὸν ἔργον...», «Φωναῖς Αἰσίαις»- 3 τόμοι (1978) μὲ καλαίσθητη ἐπανέκδοση τὸ 1991, ἐνῷ παραμένουν ἀνέκδοτοι 15 τόμοι (5.300 σελίδες).
Ἐπιμελήθηκε πολλῶν σημαντικῶν ἐκδόσεων μεγάλων διδασκάλων ὅπως τοῦ Σ. Παπαδόπουλου, Γ. Πρωγάκη, Ν. Δασκαλάκη, Χαρ. Ταλιαδώρου κ.ἄ.
Ἵδρυσε τὸ πρῶτο φροντιστήριο Βυζαντινῆς μουσικῆς στὴν Θεσ/νίκη τὸ 1948, ὑπῆρξε συνιδρυτὴς μὲ τὸν Ἀθαν. Καραμάνη, τὸν Χρύσ. Θεοδοσόπουλο, καὶ τὸν Χαρ. Ταλιαδῶρο τοῦ φροντιστηρίου «Ἅγιος Δημήτριος» ἀπὸ τὸ ὁποῖο βγῆκαν πολλοὶ μαθητές, τῆς «Σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς» τὸ 1961 ποὺ ἀργότερα ὑπάχθηκε στὴν Ἱ. Μητρόπολη Θεσ/νίκης, ἐνῷ μέχρι τὸ 1974 ὑπῆρξε Διοικητικὸ στέλεχος τοῦ Σωματείου Ἱεροψαλτῶν Θεσ/νίκης τοῦ ὁποίου συνέθεσε τὸν ὕμνο «’Εκ χειλέων τῶν Ἀγγέλων» σὲ στίχους Χρ. Χατζηχρήστου (ἐκπαιδευτικοῦ) στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰ.
Ἐξέχουσα μουσικὴ προσωπικότητα ὁ Ἀ. Εὐθυμιάδης μὲ τεράστιο σὲ ὄγκο καὶ ποιότητα ἔργο, βαθὺς γνώστης τῆς μουσικῆς ἐπιστήμης μὲ ἀνεκτίμητο προσφορὰ στὴ λειτουργική μας μουσική, τιμήθηκε ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κων/λεως τὸ 1988 μὲ τὸ ὀφφίκιο τοῦ «Ἄρχοντος Μουσικοδιδασκάλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου».
Ὡς Πρωτοψάλτης ἔχει μακροχρόνια διακονία στὸ Ἱερὸ ἀναλόγιο πολλῶν Ἱ. Ναῶν (1931-1976) μὲ μακροβιότερη τὴν θητεία του στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Παναγίας τῶν Χαλκέων Θεσ/νίκης (1946-1974).
Γιὰ τὸν Ἀβρ. Εὐθυμιάδη, ὁ μαθητής του διακεκριμένος Πρωτοψάλτης καὶ ἐμβριθὴς μελετητὴς τῆς Ἑλληνικῆς Μουσικῆς Θεοδ. Βασιλείου, γράφει: «... ὅπως γίνεται κατάδηλον ἀπὸ τὴν βιογραφία του καὶ τὴν πλουσιωτάτη προσφορά του στὴ μουσικὴ τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας, μὲ ἀκοίμητη στὸ εἰκονοστάσι του κανδήλα, ἀδιαλείπτως προσευχόμενος ψάλτης, ὁ πρᾶος καὶ ἀνιδιοτελὴς δάσκαλος, ὁ ἀνεξάντλητος μελοποιὸς κὺρ Ἀβραὰμ Εὐθυμιάδης, βιώνοντας τὴν Ὀρθόδοξο πίστη, ἀποτελεῖ θεόσταλτη παρουσία...».
Ἀπὸ προσωπικὴ ἐμπειρία νὰ καταθέσω ὅτι ὁ Ἀβραὰμ Εὐθυμιάδης ζοῦσε μόνος του σὲ ἕνα διαμέρισμα στὴν Θεσ/νίκη λιτά, ἀσκητικά, μὲ τὸν σκοῦφο του (καλογερικὸ) πάντοτε πάνω στὸ γραφεῖο του.
Εὐγενὴς στὴν ὄψη καὶ τὸν χαρακτήρα, πάντοτε πρόθυμος νὰ βοηθήσει στὴν μουσικὴ παιδεία, ἔφερνε μόνος του τὸ κέρασμα στοὺς ἐπισκέπτες του μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας πάντοτε παρούσα καὶ μπροστά της ἀκοίμητη κανδήλα, δεῖγμα βαθειᾶς πίστης καὶ ἀγάπης.
Ἀκόμα καὶ στὰ τελευταῖα του καὶ παρὰ τὰ συσωρρευμένα πλέον προβλήματα τῆς ὑγείας του, ἔγραφε νυχθημερὸν μουσικὰ κείμενα – κυρίως μη-νολόγιο – καὶ μ’ ἐντυπωσιακὰ διαυγέστατο πνεῦμα ἔδινε ἀπαντήσεις ποὺ σὲ ἄφηναν ἄφωνο.
Τὸ τελευταῖο διάστημα τὰ προβλήματα τῆς ὑγείας του τὸν ἀνάγκασαν νὰ εἰσαχθεῖ στὸ Νοσοκομεῖο ὅπου κατέληξε τὴν Τετάρτη 19 Ὀκτωβρίου 2005 νικημένος ἀπὸ τὴν ἐπάρατη νόσο.
Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία του τελέστηκε τὴν Πέμπτη 20 Ὀκτωβρίου 2005 στὸν Ἱ. Ναὸ Παναγίας Δεξιᾶς στὴν Θεσ/νίκη. Τὴν Ἀκολουθία ἐτέλεσε ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσ/νίκης κ.κ. Ἄνθιμος. Τὸν πολυπληθῆ χορὸ τῶν ἱεροψαλτῶν διηύθυνε ὁ Ἄρχων Πρωτοψάλτης Ἀθαν. Καραμάνης.
Τὸν ἐπικήδειο λόγο ἐξεφώνησαν οἱ: Θεόδωρος Βασιλείου, Ἠλίας Ν. Παπαδόπουλος (φιλόλογος) καὶ ὁ πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Ἱεροψαλτῶν Θεσ/νίκης Ἀναστάσιος Παραστατίδης.
Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας, ἡ σορός του συνοδείᾳ συνεργατῶν, μαθητῶν καὶ συγγενῶν μεταφέρθηκε μὲ ταχύπλοο σκάφος στὴν Ἱ. Μονὴ Ἰβήρων ὅπου καὶ ἔγινε ἡ ταφή του, μὲ τὴν παρουσία ὅλων τῶν μοναχῶν καὶ τὸ εἰδικὸ μοναχικὸ τυπικὸ μέσα στὸ νεκροταφεῖο τῆς μονῆς.

Ἠχογραφήσεις